رز

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1385ساعت 12:48 توسط الهام |

هنگامه ،

هنگامه عشق ست و وفا .

هنگامه با تو بودن .

هنگامه با تو خواندن ...

در بهار عاشقی ، میخوانم تو را ، ای خالق هستی ، که

عشق را افریدی و در بهار طبیعت ، جانی دیگر بخشیدی به

دلهای خسته و از راه رسیده . به ما ارزانی دار نعمت

دوست داشتن و دوست داشته شدن را و لیاقتی افزون را

توشه راهمان ساز ...

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1385ساعت 12:39 توسط الهام |

هرگز شده زین خاک بجوئی که تن کیست
وین گرد غم آلود غبار بدن کیست
از زیر قدومت شدی آگاه که آیا
ماوای که خواهد شد و یا که وطن کیست
بر خاطر تو هیچ گذشته است به بستان
کاین پنبه ی نو خاسته آیا کفن کیست
آن غنچه ی خندان که نمودست دهن باز
لبهای پر از خنده و شکر شکن کیست
آن خشت که سر بر سر هم هشته بهر کاخ
اعضای که می باشد و یا خاک تن کیست
آن رخنه ی دیوار که بر دیده هویداست
چاک دل سوزان که؟خندان دهن کیست
امروز که خاک دگران شد چمن ما
تا روز دگر خاک من و تو چمن کیست

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1385ساعت 11:51 توسط الهام |

الهه ناز

رز

باغ آرزوها

هنگامه ،

اسبی زیر آسمان آبی...

نوشته های پیشین

پیوندها